Satru Kabuyutan

 Fiksimini Nazarudin Azhar

“Tulungan kuring…” leungeunna jiga manjangan, hayang geura diranggeum. Tapi kuring can meunang alesan kudu nulungan manéhna. Nu beuki atra iwal ti runtuyan gambar hirup na ingetan. Sagala rupa kaceuceub témbong sungapanana. Manéhna geus nelasan jalma nu dipikanyaah ku kuring. Pikeun kasenangan. Kiwari kuring boga kawasa pikeun ngulinkeun nyawa jalma nu keur miharep kasoléhan kuring sangkan awakna teu ancur ku seuseukeut karang. Ombak muncratkeun budah jeung getih manéhna. Umpalan jaladri ngahantem gawir nu biwirna dipuntangan ku leungeunna. Cikénéh galungan, ayeuna kuring boga waktu sababaraha detik pikeun nyangking kaunggulan. Malés pati. “Tulung…” sorana leslesan. Ombak nyaweur ku séahna. Kacaangan bulan, beungeutna ngararas. Panonna miharep hirup. Panon nu ménta piwelas. Nu miharep tinimbangan.  Kuring ngajorowok. Hayang mapakan sahéng sora-sora peuting. Leungeunna dirawél, tapi teu waka ditongtak. “Uing teu salah!” pokna, jiga nu nyarita ka diri sorangan. Angin gumulung, sora-sora ngaweuhan jeroeun dada, parebut kawasa. Kuring masih nyekel nyawa kuring sorangan, luhureun jungkrang lungkawing.

Iklan

About nazarudin azhar

urang sunda pituin

Posted on 14 Oktober 2016, in fiksimini, Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink. Tinggalkan komentar.

Tinggalkan Balasan

Isikan data di bawah atau klik salah satu ikon untuk log in:

Logo WordPress.com

You are commenting using your WordPress.com account. Logout / Ubah )

Gambar Twitter

You are commenting using your Twitter account. Logout / Ubah )

Foto Facebook

You are commenting using your Facebook account. Logout / Ubah )

Foto Google+

You are commenting using your Google+ account. Logout / Ubah )

Connecting to %s

%d blogger menyukai ini: