Fiksimini Sunda Nazarudin Azhar

KASUS

Kuwu mencrong nu keur silih rérét. “Jadi can katéwak mangkelukna? Geus tilu kajadian!” pokna bari ngacungkeun tilu poto minangka barang bukti. Lebé ngabetem tapi jiga keur nahan piseurieun. Kumis Ulis usak-usik. Kulisi Désa ngéngkréng, “Numawi teu acan, Pa Kuwu. Anak si Imi jeung baturna, nu kamari katémbong ngaradu jangkrik di buruan balé gé tos diinterograsi, kéképéhan teu ngaku. Daék medu, cenah. Medu téh naon Kang Ulis?” Rét ka Ulis. “Bisul!” ceuk Ulis. “Tuh, daék bisul cenah geuning, heuheu…” Kulisi Désa mungkas laporanana. Kuwu ngarahuh. Buntu. Riungan ahirna dibubarkeun. Ulis saparakanca marulang. Bukti kajahatan mah diampihan ku Kuwu. Tilu lambar poto Persidén SBY nu biasa dipasang di balé désa, nu geus dikumisan teuing ku saha. Lain perkara énténg, ngumisan poto persidén! Kuwu ngelepus udud. Poto persidén téh diilikan. Kerung. Sanggeus ngarérétan buruan, terus muka laci méja, nyokot spidol. Gambar kumis nu katémbong déngdék na poto persidén téh dibenerkeun, apik pisan.***

PETENG

Dayeuh peteng. Miskin. Leutak hideung sapanjang gang nu antel jeung koral jalan. MOERAH; aksara tingparèol na papan ngaran hiji losmèn, kacaangan ku lantèra. Di lebah dinya èta awèwè nangtungna. Ngeupeul kucel saputangan. Ngeukeuweuk harepan. Manèhna maseuhan biwirna, basa ti lebah gang kadèngè nu ngahariring. — Di dinya amprokna dua kahirupan. Nu hiji miharep duit. Nu saurang keur nyiar kasenangan. Duanana ditepungkeun takdir. Teu kungsi rebut tawar. Handapeun girimis, deukeut jambatan, nu tadina niskala kajadian. Si lalaki numpangkeun lambaran duit dina harigu nu tadi digalèntoran, terus meresihan pèso bedahna, dibuntel laju disakuan. Halon manèhna ngahariring, lagu liwung, ngaléngkah ninggalkeun layon nu geus direcah, jadi sababaraha bagian.***

GERING

Mang Darman ngagogog, Bi Asih nyegrok. Si Papa ngagulusur tina kasur, elal-elél. Di tengah imah si Mamah geus jadi lancah. Si Etéh mah keur kokotak bari dangdan. “Abi alim janten careuh, ” cekéng, ngadégdég, basa dipariksa ka dokter. “Ulah loba pikiran, ngarah gancang cageur,” ceuk dokter ngagerem. Uing unggeuk bari ngadoa sangkan manéhna teu ngerekeb, mangkaning sihung jeung kukuna gé paranjang basa ngasongkeun resép téh.***

Iklan

About nazarudin azhar

urang sunda pituin

Posted on 3 Juni 2012, in fiksimini and tagged , , , . Bookmark the permalink. Tinggalkan komentar.

Tinggalkan Balasan

Isikan data di bawah atau klik salah satu ikon untuk log in:

Logo WordPress.com

You are commenting using your WordPress.com account. Logout / Ubah )

Gambar Twitter

You are commenting using your Twitter account. Logout / Ubah )

Foto Facebook

You are commenting using your Facebook account. Logout / Ubah )

Foto Google+

You are commenting using your Google+ account. Logout / Ubah )

Connecting to %s

%d blogger menyukai ini: